Menu

Pochodzenie i miejsce człowieka w przyrodzie

Listopad 10, 2016 - Społeczeństwo
Pochodzenie i miejsce człowieka w przyrodzie

Myśl, że wszystkie rośliny i zwierzęta żyjące na kuli ziemskiej rozwijały się stopniowo jedne z drugich — bardziej złożone z prostszych — była wypowiadana już przez starożytnych filozofów: Talesa, Ileraklita, Demokryta. Heraklit twierdził, że wszystko płynie, wszystko się zmienia, nic nie jest, lecz wszystko się staje. Domokryt głosił, że pierwsze organizmy powstały z ziemi, z nich organizmy niższe, a potem wyższe, aż do form współczesnych.
Początków teorii ewolucji w dzisiejszym rozumieniu należy szukać dopiero w XVIII w. Najwybitniejszym przedstawicielem tej myśli był wielki francuski biolog J. Lamarck. Lamarck w dziele Filozofia zoologii (1809) sformułował teorię mającą wyjaśnić przyczyny zmienności organizmów i powstawania nowych gatunków.

pochodzenie człowieka
Sprawdź źródło

Głównym czynnikiem ewolucji było dla Lamarcka działanie środowiska. Działanie to może być bezpośrednie lub pośrednie. W sposób bezpośredni środowisko oddziałuje na organizmy nie mające systemu nerwowego albo też mające system nerwowy prymitywny. W tym wypadku środowisko zmienia właściwości organizmu, a nowo nabyte w życiu indywidualnym cechy są przekazywane potomstwu — co prowadzi do powstania nowych gatunków. Zdaniem Lamarcka zupełnie inne jest działanie środowiska na organizmy o dobrze wykształconym systemie nerwowym. Wtedy zmiany środowiska prowadzą do powstania nowych potrzeb u danych organizmów. Z natury rzeczy organizmy te dążyć będą do zadośćuczynienia nowym potrzebom, a to zmusi je do wykonywania nowych czynności, częstszego posługiwania się pewnymi narządami.
Gdy przyjąć za podstawę rozumowania ewolucyjny rozwój organizmów, staje się oczywiste, że wśród mnogości kierunków, w których rozwijało się życie, była też linia rozwojowa prowadząca do wytworzenia zwierząt podobnych do człowieka i wreszcie do samego człowieka. Człowieka można uznać tylko za jedną z form organizmów żywych, u której na przestrzeni setek milionów lat wykształciły się pewne charakterystyczne, właściwe tylko ludziom cechy (mowa, zdolność myślenia).

Warto odwiedzić http://www.matique.pl
Opierając się .na teorii ewolucji, tj. stopniowym rozwoju organizmów, trzeba uznać, że w bardzo odległych czasach rozwoju ludzkiego i innych zwierząt człekokształtnych musieli istnieć wspólni przodkowie, tj. wspólny pień, z którego wyszły rozbieżnie rozwijające się gałęzie rozwojowe. Niektóre z nich doprowadziły do ukształtowania dzisiejszych małp, a inne — ostatecznie jedna — do ukształtowania dzisiejszego człowieka.